Jongens, het is gebeurd! Ik ben op 21 oktober 40 geworden! Hoe dat voelt? Nou, eigenlijk wel heel erg lekker. Ik weet dat ik eigenlijk had bedacht om niet meer te bloggen, maar nu kreeg ik er toch weer zin in. Oktober was zo’n leuke maand en dat kwam voor een groot deel door mijn verjaardag. Dat wil ik graag met jullie delen.
40 worden: erg?
Van een vriendin die in dezelfde week 40 werd, kreeg ik berichtjes: vind jij het ook zo erg? Doet het pijn? Nou, nee, helemaal niet. Ik had en heb totaal geen moeite met 40 worden. Allereerst vind ik 40 helemaal niet oud. Ten tweede heb ik het nu een stuk beter naar mijn zin als toen ik bijvoorbeeld 30 werd. Ik heb een leuk huis, het gaat goed met mijn kinderen, ik heb heerlijke vrienden, kortom een heel leuk leven. Dan scheelt het natuurlijk ook nog dat ik geen sluimerende kinderwens meer heb, wat voor andere vrouwen soms een ding is bij het 40 worden. Sterker nog, mijn oudste zoon wordt dit jaar al 18. Ik heb zelfs al een schoondochter! Ik zit dus in een hele fijne fase waarin de kinderen zelfstandiger worden en ik ook weer meer een eigen leven krijg.
Feesten!!
Het leven begint bij 40, zeggen ze wel eens. De midlifecrisis ook! Haha. In ieder geval heb ik zelden zo hard gefeest als op mijn 40e verjaardag. Ik wist tot deze zomer niet zo goed hoe ik mijn 40e zou gaan vieren. Een feestje thuis? Ergens in een zaaltje? Een etentje of een borrel? Ook ging mijn relatie over, waardoor ik het in de zomer nog moeilijk vond om te bedenken waar ik in oktober zin in zou hebben. Uiteindelijk besloot ik: ik ga gewoon stappen in Rotterdam en ik kijk op dat moment wel wie er mee gaan.
Dat bleek een fantastisch idee. Op vrijdagavond ging ik met Vriendin J. met de metro naar Rotterdam, met een fles wijn voor onderweg. Eerst samen uit eten, en daarna had ik m’n vrienden uitgenodigd bij Melief Bender, de oudste kroeg van Rotterdam (waar toevalligerwijs ook mijn foto aan de wand hangt: kijk maar).

Uiteindelijk waren we met een club van zeven. Na deze kroeg togen we naar een wijnbar, waar het stervensdruk was, ik uiteraard tegen iedereen riep dat ik jarig was, en waar lekkere muziek op stond. Nog niet lekker genoeg, dus rond 23.00 waren we ineens in de Get Back. Tot… 4.30 uur ofzo? Wat een feest! Ook hier wist iedereen op wonderbaarlijke wijze dat ik jarig was. We kregen 14 shotjes, ik heb twee keer op de bar gedanst.. het was echt heerlijk! Na afloop bracht een zeer goedkope Uber ons weer netjes thuis, (net) voordat het licht was.




Feestweek
Eigenlijk was ik niet één dag jarig, maar een hele week. Naast het stapavondje vierde ik mijn verjaardag op zondagmiddag voor de familie. Mijn dochter had taarten gebakken, ik kreeg ontbijt op bed, en in de middag kwam de hele familie. Ik had heerlijke Midden-Oosterse hapjes besteld, kreeg mooie cadeaus en het was een heel gezellige middag.

Ik dacht eigenlijk dat het hierbij bleef, ik was namelijk op maandag jarig, maar ja, dan werkt iedereen natuurlijk gewoon. Zelf was ik wel vrij, en de kinderen hadden toetsweek, we konden dus uitslapen.
Dachten we.
Om 7.15 precies hoorde ik ineens keiharde muziek voor mijn huis op de stoep. Wat bleek: daar stonden mijn liefste vriendjes met een muziekbox en ballonnen te zingen voor me. Hilarisch natuurlijk, en wat een manier om wakker te worden! Niet alleen voor mij, maar voor de hele straat :). Ik ben ze buiten even gaan begroeten (bedacht nog net op tijd om iets aan te trekken) en vervolgens bleken ze champagne en ontbijt bij zich te hebben. Heerlijk! Omdat iedereen inderdaad gewoon moest werken (en kinderen naar school brengen) kon ik na dit ontbijtje weer terug naar bed, met m’n champagne. Een uurtje later kreeg ik alsnog een tweede ontbijtje op bed van mijn dochter. Wat een feestdag!



De feestweek was compleet toen we maandag nog een gezellige lunch hadden, dinsdag ging ik een dagje op stap met mijn moeder en schoondochter voor mijn verjaardag, en op de zaterdag na de stapavond won onze favoriete voetbalclub. Het kon niet op!
Goede voornemens
Op de een of andere manier is 40 worden een soort kantelpunt. Althans, zoveel mensen vragen ‘of het nu anders is’ of ‘of ik nu iets anders ga doen’. Alsof ik eindelijk volwassen ben ofzo 😉 Nu heb ik niet direct goede voornemens, maar ik ben er de laatste tijd wel van overtuigd geraakt dat het leven te kort is om dingen te doen die andere van je verwachten of waar je je niet prettig bij voelt. Hier ben ik dus lekker mee bezig op dit moment. Verder kijk ik terug op een geweldige verjaardagsweek. Wel heb ik de buren beloofd dat mijn vrienden pas weer komen zingen als ik 50 word 😉
- Hoe pak je een scheiding aan als er kinderen in beeld zijn? - 18/03/2025
- Boer zoekt Vrouw is alweer begonnen! En nu? - 17/03/2025
- Een knusse leeshoek maken? Dit heb je nodig - 17/03/2025
Door o.a. meerdere computerperikelen heb diverse vaste blogs niet tot nauwelijks gevolgd de laatste paar jaar. Ben verrast door de activiteiten van je dochter. Lijkt me dat ik meer jaren uitval had/heb dan gedacht. Sommige dingen gaan nu eenmaal sluipend.
Fijn te zien dat het jullie goed gegaan is na de scheiding.
Ja, 40 worden is voor velen een schok, maar je voelt het echt niet als je er zelf geen drama van maakt. Net als 30, ook zoiets: dat tieners zeiden “maak me dood als ik 30 ben”, want met 30 was je niet meer jong. In dezelfde lijn zie ik het verkrampte niet met mevrouw en u aangesproken willen worden, want dan ben je immers oud. Zeker de laatste decennia zien we zo veel verhalen van oud & actief.
Het is wel zo, dat je met 40 zo’n beetje in de tweede helft aankomt. Na een tijdje merk je dat je 40’er bent. Ik vond het zelf behoorlijk lastig aan de leesbril te moeten, want die moet dan altijd in de buurt zijn, bij voorkeur meerdere brillen (dus in je tas en de woonkomer) en vooral niet op domme plekken neerleggen als op de stoel wanneer je even opstaat om iets te doen. Wie nog niet aan de bril/lenzen is, moet er rekening mee houden dat dit soort makkelijk aan te pakken ongerieven kunnen optreden. Dat is alles. Je hebt als 40’er vooral kans ouder en wijzer geworden zijn, weten dat je je minder druk zou kunnen maken over van alles, etc.
Moest zojuist meteen aan je denken toen ik een oude column las over Sylvie Meis, die golddigger zou zijn. M’n klep viel open. Iedereen kan weten dat ze zelf steenrijk is, dus hoezo golddigger! Te veel domme aannames worden massaal hardnekkig beleden, . heel jammer. Zoiets heeft ook z’n verzurende weerslag op jezelf.
Het was en is goed te zien dat jij over humor incl. zelfspot beschikt en dat je daarin niet veranderd lijkt te zijn, niet door de tijd en niet door grote veranderingen.