Hehe, het is zover. De laatste schooldag is aangebroken. Voor ons in regio midden dan in elk geval. Sommige kinderen zijn vandaag al vrij, sommigen moeten nog de hele dag. Bij mij hebben ze alleen de ochtend school. Wat ze gaan doen? Film kijken en een beetje opruimen.
Het zal mij een worst wezen wat ze gaan doen, ik heb dat ochtendje nog even nodig. Zes weken is echt lang genoeg, daar moeten ze niet nog die laatste schooldag bij gaan smokkelen. Toch?
Het is wel zo dat ik er dit jaar een beetje naar uitkijk, die zomervakantie. Dat is voor het eerst. Twee jaar geleden moest ik nog huilen in de week voor de zomervakantie. Gut, wat zag ik er tegenop. Twee van mijn kids zaten toen niet lekker in hun vel en dan is het echt een hele kluif om de weken door te komen. Misschien dat ik er nu daarom heel relaxed insta: het gaat stukken beter met mijn kinderen.
Alledrie hebben ze een goed schooljaar gehad en nu zitten ze wel lekker in hun vel. En dat is eigenlijk een beetje nieuw voor ons! Je bent zo gelukkig als je ongelukkigste kind, zo zeggen ze wel eens. Dat klopt, en soms wisselen de kinderen elkaar precies af. Pas daarna merk je hoe het erin hakt, zo’n periode.
We zijn druk aan de gang geweest met kindercoaches, testen en gesprekken met school. Niet alleen dit schooljaar, eigenlijk al de hele schoolcarrière. Ik heb nu pas het gevoel dat we met school op één lijn zitten, en dat ze echt horen wat ik zeg. Want heus, ik praat geen onzin, al komt het soms een beetje onhandig mijn strot uit. Ik weet intussen donders goed wat mijn kinderen nodig hebben.
Misschien voelt het daarom een beetje als oud en nieuw. Oudjaarsdag, de afsluiting van een jaar. Of je wilt of niet, je gaat (onder het genot van Purple rain en I want to break free, want die top 2000 is elk jaar hetzelfde) het jaar overdenken. Bijna sentimenteel wordt.
Wat is er allemaal gebeurd? Welke dingen gingen er goed en wat was er minder? Wat zijn de voornemens voor volgend jaar? En, als je ouder wordt, vooral ook: goh, wat ging dat jaar snel, is het echt alweer voorbij?
Dit schooljaar ging dus goed. Natuurlijk waren er dingetjes. Onze middelste, met wie we in een traject van onderzoeken en testen zaten omdat hij slecht in zijn vel zat, kreeg onverwacht een nieuwe meester, net van de PABO. Lastig voor een kind dat niet tegen verandering kan (en een dito moeder). Ik was sceptisch, maar gelukkig pakte het goed uit.
De jongste ging al schrijvend naar groep 2, dus versnellen, want ze was pas net 4. Ze was dan ook vervroegd ingestroomd op de basisschool. Cognitief had ze die uitdaging nodig, maar ze sliep beroerd en zat niet fijn in haar vel. Weet je nog, dat ik deze winter elke ochtend rond 5.00 uur aan de eettafel zat? Ideaal voor mijn blog, funest voor mijn nachtrust. En ik begon me af te vragen of dat versnellen wel goed was geweest.
En nu is ze helemaal blij. Beter in haar vel, minder verlegen, ze durft meer, en vooral: ze durft dingen te proberen. Waar ze vroeger afwachtend was, doet ze nu mee met de rest.
Ze spreekt vloeiend Engels en haar CITO-uitslagen zijn bizar, daarover binnenkort een aparte blog. We zijn er zeker nog niet klaar mee, maar ik heb door de ervaring met onze middelste nu alle vertrouwen in wat groep 3 gaat brengen. Ze was al een tijdje toe aan groep 3, nu gaat het dan echt gebeuren. We nemen vandaag dus ook afscheid van de kleutertijd. Nooit meer pompom mee naar huis (goddank), lege melkpakken verzamelen en verkleedkleding mee.
De oudste tenslotte, gaat alweer naar groep 8! Ook dat wordt een bijzonder jaar, met kamp, de musical en het kiezen van een middelbare school. Waar we stiekem dit jaar al een beetje mee begonnen waren, en verder over na kunnen denken nu hij de uitslag van de entreetoets binnen heeft. Het vooruitzicht van een nieuwe school motiveert hem steeds meer om aan school te werken, en op zijn laatste rapport prijkte zelfs een 10!
Zelf hadden ze niet veel zin meer in die laatste schooldag, ze zijn toe aan vakantie. Maar omdat ze weten dat ze toch niets meer hoeven, het rapport al binnen is, en ze alleen leuke dingen gaan doen, kon het nog wel een ochtendje. De plannen voor de vakantie worden echter al gesmeed. Uitslapen? Nee, dat hoort er niet bij. Helaas.
Mijn blogs over hoogbegaafdheid worden nog steeds erg goed gelezen. Er ouders die door mijn blogs stappen hebben ondernomen met hun kinderen, zoals IQ-testen, hun kind laten versnellen of een andere school zoeken. Ik ben blij dat ik soms dit zetje kan geven, en mensen kan informeren en nieuwe inzichten kan geven. Zeker nu het bij ons goed loopt.
Sterker nog. Ik ben zo tevreden, dit jaar heb ik, geheel tegen mijn principes in, een cadeau voor de juffen en meester. Een kleinigheidje weliswaar, want wat moeten ze met 30 badschuim, maar toch. Om mijn dankbaarheid te tonen. Misschien heb ik door me te verdiepen in de staking en mijn werkzaamheden voor de MR (en mijn vuurdoop als juf-voor-een-uur) wel nog meer respect gekregen. En nogmaals: het gaat gewoon goed met onze kids, en dat is voor ons niet zo vanzelfsprekend.
Dit jaar ga ik zelf ook relaxed de zomervakantie in. Voor het eerst. Dacht ik dat ik het rustig zou krijgen als al mijn kinderen op de basisschool zouden zitten, maar nee, het tegendeel is waar! Ik ben nota bene nog een avond op school geweest om schoon te maken. Ik bedoel, hallo, niet echt iets voor mij toch?
Moeders zonder schoolgaande kinderen snappen dat nooit. Dat je compleet in een ritme van school meegaat. Je hele planning draait om school. Werktijden verleggen zich naar schooltijden en soms moet er vrij genomen worden. Ineens is er een extra hulpmoeder nodig, zijn de kinderen zomaar vrij of is er een voorstelling waar je móet komen kijken. Je wordt geleefd door school. Compleet met eindejaarsmoeheid, en een soort climax waar je gezamenlijk naartoe leeft zo vlak voor de vakantie. De laatste schooldag.
Ondanks dat heb ik nu de rust gehad om dingen af te maken, nog even voor de vakantie. Vroeger liet ik vaak dingen liggen om in de vakantie te doen. Administratie? Speelgoed en kleding uitzoeken? Daar zou ik dan zeeën tijd voor hebben! Inmiddels weet ik beter: de vakantie is aanpoten. En er blijft echt geen tijd over voor nuttige klusjes. Opruimen of schoonmaken? Niet te doen als de kinderen het achter je weer overhoop trekken.
Dit schooljaar is er een fijne nieuwe BSO gekomen, waar mijn kinderen met plezier naartoe gaan. Een enorm verschil met voorheen, toen ik ze met buikpijn wegbracht. Buikpijn zowel bij hen als bij mij, ze vonden het vreselijk. Ik kan nu met een gerust hart gaan werken in de vakantie, en hoef dus niet meer extra te werken vóór die tijd. Daarnaast was er dit schooljaar voor het eerst een continurooster, wat mij als moeder-van-buitenaf erg veel rust geeft. Alsnog rijd ik vaak heen en weer naar het dorp, maar met grote klusjes in en om het huis kan ik nu makkelijker even doorpakken.
Zo heb ik de afgelopen tijd vooruit gewerkt voor mijn blog, de heggen geknipt, oude kleding uitgezocht, speelgoed uitgezocht en opgeruimd (kan alleen zonder kinderen om je heen) en een fotoboek gemaakt. Oh, en de halfjaarlijkse administratie afgerond. En ook nog alle papieren opgeruimd. En zelfs net nog op de laatste schooldag nog de koelkast schoongemaakt. Nou!
Ik ben er dus helemaal klaar voor. Nu hopen op zes weken mooi weer, dan komt het helemaal goed!
Kijk jij uit naar de zomervakantie? Of zie je er tegenop? Ik lees het graag in de reacties!
(Uitgelichte foto vuurwerk: shutterstock)
- Jouw eigen ontwerp op bierglazen: maak elk moment speciaal - 27/12/2025
- De toekomst van verlichting: inbouwspots LED - 27/12/2025
- Alleen op wintersport met je kinderen: hoe pak je dat aan? - 16/12/2025
Ik heb er altijd gemengde gevoelens over. Als ik eerlijk ben vind ik het fijner als er gewoon school is vanwege het ritme en de regelmaat.
Maar fijn dat het met je kinderen weer beter gaat!
Ook als de kindjes nog niet naar school gaan draait je hele ritme om de kinderen. Collega meldde heel fijn dat je aan mij niks hebt omdat ik op vrijdag toch niet werk…
Maar wat fijn om al dat positieve nieuws te lezen. Fijne vakantie!
Wat fijn dat je kinderen nu zo goed in hun vel zitten. Kan me helemaal voorstellen dat je zelf dan ook prettiger de vakantie ingaat.
Mijn vakantie is ook begonnen, werk in het onderwijs, dus ga helemaal met het ritme van de kinderen mee. Ik kijk vooral uit naar het niets moeten!
Als ik het zo lees zit je zelf ook goed in je vel! Leuk om te lezen.
Ikzelf heb me naar de laatste schooldag toe gesleept. Het voelt nu alsof ik ook vakantie heb, ook al werk ik nog gewoon. Het is toch allemaal een stuk relaxter zo!