Wat is er nou belangrijker. Boeren die wanhopig op zoek zijn naar een vrouw, of voetballers die wanhopig een bal rondtrappen op een grasveld? Juist, dat laatste natuurlijk, zeker op een dag als gisteren. De grazige weiden moesten dus even een halfuurtje wachten, maar gelukkig kwamen ze alsnog.
Theekopjesmoment. Wie dacht er niet aan, toen Julius en Kylie op de kermis waren? Och och. Ik had gisteren tijdens de uitzending een heel verhaal zitten typen over dat het er zo veelbelovend uitzag tussen die twee, nou, ik heb alles weer uitgestuft. Wat een ongemakkelijkheid en wat een plaatsvervangende bespringneigingen had ik. Ik heb zelfs ‘DOE IETS!’ naar de tv zitten roepen, waardoor mijn kinderen dachten dat ik nog steeds tegen Wout Weghorst aan het schreeuwen was. Neen, al hebben Wout en Julius één ding gemeen: het zijn verliezers. Exit Kylie, en voor Julius kan de KRO-NCRV beter eerst eens een lesje ‘vrouwen versieres: de basis’ regelen.
Bij Deedry en Roy gaat de curve juist een beetje stijgen. Dacht ik aan het begin van de uitzending nog: nou, die gaan het schip in, aan het einde lijkt Deed iets te ontdooien. Dat mag ook wel zeg, sodeju. Nu snap ik dat het niet warm is op dat meer wat ik alleen ken van m’n bureaubladachtergrond, maar van enige warmte tussen die twee is ook echt geen sprake. Volgens Deed zijn ze geevolueerd naar de broer- en zus-fase, wat in mijn geval meestal het begin van het einde is, maar bij haar juist andersom. Als ze dan zo spetterend eindigen als ik meestal begin, komt het goed 😉
De groene muts is verruild voor een roze. Nu weet ik niet of deze kleurwisseling overeenkomt met iets als witte rook, maar het lijkt allemaal wat hoopvoller bij Simone en Roel. Er wordt geschaatst (kou is een thema deze aflevering), Roel blijkt helemaal zo slecht nog niet, het ziet er niet tenenkrommend maar best gezellig uit, en het geld voor de citytrip (ook die van Jan) kan terug naar de schatkist. Of het echt wat gaat worden? Ik vraag het me af, maar Simone en Roel kunnen dat beter zonder camera’s uitzoeken denk ik.
Koud. Donker. Sneeuw. Serieus, als je mij mee zou nemen naar een plek waar de zon nooit schijnt, zou je wel van heel goede huize moeten komen. Nu had John dit ook niet bedacht natuurlijk, maar om nou te zeggen dat zijn aanwezigheid alle nadelen van deze bestemming wegpoetst? Oké, ik ben negatief, natuurlijk kan het ook mooi zijn, met die sneeuw en het noorderlicht. En ja, gezellig een beetje nabuurten in bed maakt het knus. Al heb ik het idee dat dit niet het nabuurten is wat John eigenlijk zou willen. Ook de gesprekken tussen John en Eileen lijken wat kunstmatig, gescript zelfs. Zouden de vonken hier nog vanaf gaan spatten of is dit genoeg voor hen? Want dat kan ook natuurlijk, het hoeft niet altijd zo te knallen als bij…
Ciska en Martijn. Thank heaven. Een zonnige bestemming, een gelukkig stel, een vrouw die vanalles verzint en een boer die erachteraan hobbelt en alles wel best vindt, zo kennen wij dit programma weer! Eerst wordt er al liefdevol afscheid genomen van Marleen, die het trio toch helaas moet verlaten. Dan sleept onze Cis de boer die net zo lief in zijn hotel blijft, de hele wereldstad Sevilla door. En die is groot, mensen, weet ik uit recentelijke ervaring. Het zoenen is nu geen proefzoenen meer, maar echt zoenen. Want nu mag het. Gelukkig, er is nog hoop!
En dan ineens is het einde in zicht. Want volgende week zien we de laatste beelden van de citytrips, komt Jan nog met een verrassing én gaan we horen of het bij alle stellen goed is afgelopen. Ik ben heel erg benieuwd!
- Ik ga de Vierdaagse lopen! - 10/04/2026
- Wandelen is niet alleen voor boomers - 01/04/2026
- De badkamer renoveren: wat, wanneer en hoe? - 31/03/2026
Ja, was weer zo’n verwarrende aflevering.
Je hebt de verbluffende finale gemist!