Zes boeren. Het zijn zes boeren. ZES! Na een fanatieke start vorige week, vraag ik me nu alweer af waarom ik ook alweer zo graag stukkies wilde schrijven, haha. Maar vooruit. Wie a zegt, moet ook b zeggen. En laten we wel wezen: we hebben ook wat geleerd. Dat je 2 minuten moet tandenpoetsen bijvoorbeeld. Wie dat nu nog heeft gemist, komt echt uit een ei.
Nee, dat bruggetje gaan we niet maken. Ik begin bij Martijn, omdat ik Martijn steeds vergeet. Hij is boer nummer 6, zeg maar, voor mij. Kan ook komen door het gebrek aan energie op zijn boerderij. Niet in Martijn zelf of in de dames, want dat gaat nog wel, maar vooral in de faciliteiten. Geen werkende lichten, geen werkende knopjes van deuren… de spanning is ver te zoeken bij daar. Het knettert nog niet. Het enige wat daar elektrisch is, is de tandenborstel.
Over tanden poetsen gesproken! Bij Jan wordt heel fanatiek gepoetst. Volgens mijn tandarts slijten je tandhalzen daardoor, dus voor een ieder die dit leest: houd je tandenborstel vast met de pengreep en duw niet te hard. Oh en neem een grote wastafel óf ga om de beurt tandenpoetsen, om geknoei te voorkomen. Maakt bij Jan niet uit, de vrouwen willen alles wel voor hem doen. Een normaal mens zou daar stapelgek van worden, Jan krijgt er kriebeltjes van. Ik krijg vooral rammelende eierstokken, maar dan van die baby. Echt hoor, hou op met me!
Over eierstokken gesproken. Een dubbele brug, jaja. Want Mira heeft een kinderwens en John wil daar wel in meegaan. John wil sowieso wel mee gaan met de verschillende dames, heb ik het idee. Ik heb ook het idee dat zij allemaal het idee krijgen dat ze de ware zijn voor John, en er een heel speciale klik is. Ik krijg hier een beetje de kriebels van, en dan niet van die leuke kriebeltjes zoals Jan. Is John nou een womanizer, verkleed als boer? Is hij stiekem skileraar of tennisleraar? Tijdens het simultaan tandenpoets moment heeft hij in ieder geval de beste plek uitgezocht met het beste uitzicht op de bukkende vrouwen. Eggcellent.
Klaar met tandenpoetsen, over naar de ongemakkelijke stiltes. Man man man. Zelfs Myrthe, de vrouw wiens naam ik toevallig heb onthouden omdat ze ook in haar eentje op reis gaat (you go, Myrt, I feel you) en normaal gesproken veel praat (ik voel echt een band) is gestopt met praten. En terecht, want de sfeer in huize Julius is net zo grauw als het weer buiten. Zelfs een gesprek over insemineren, voorts een best spannende bezigheid, wordt door intonatie, lange stiltes en weinig woorden compleet doodgeslagen. Serieus, je zou opgewondener raken van een bord rode kool.
Nou, dat is ook toevallig, ging het nou over rode kool? Bij Roel moet die vandaag gesneden worden en dat, mensen, is echt de vreselijkste baan op aarde, lijkt mij. Ik kan het de medewerker van Roel dan ook niet kwalijk nemen dat hij, als er na 15 jaar eindelijk eens wat spannends gebeurt op de akker, zoals de aanwezigheid van drie vrouwen en 27 televisiemensen, zijn one minute of fame pakt. Vindt Roel niet leuk, want ze komen voor hem, die vrouwen. Ik zeg: gun je personeel ook een verzetje maar ja, ik ben zzp’er dus wat weet ik nou helemaal. Behalve dan misschien dat je je mensen moet laten eten, zodat ze niet omvallen tijdens het werk.
Tijdens het voorwerk voor deze blog (ja mensen, jullie denken dat het even een paar minuten werk is, zo’n stukje tikken, maar nee. Het is voorbereiden, foto zoeken, voorstukjes kijken, aflevering kijken, terugspoelen, 30 vragen van pubers beantwoorden want zondagavond rond 21.00 uur is het ALTIJD spitsuur in een huis met pubers, gymkleding zoeken, terugspoelen, etc) dacht ik dat Deedry en haar logée met het vergeten kind hét Ohh-momentje van de avond zouden worden. Echter, ik knipperde even met mijn ogen en ik had, ‘oh ja ik heb trouwens nog een kind ja 1 dag in de week (1 DAG? WTF) en ja ik had het eigenlijk niet in de brief gezet waarin ik mezelf voorstelde dus wil je dat ik mee ga op de trekker of niet’ zowat gemist. Nu weet ik dat mijn kinderen mijn leven compleet beheersen, maar dit is wel weer de andere kant hoor! Deed was er gelukkig wel relaxed over, net als over alles eigenlijk. Niets aan toe te voegen, behalve dat ik nog wel wat meer van die andere zou willen zien, die ene met die witte tanden.
Nou mensen, tijd om tanden te gaan poetsen (weet iemand nog hoe lang?) en op naar volgende week wanneer de eerste logées al terug naar huis mogen. Ik kan niet wachten en zo te merken sommige logées ook niet!
De uitgelichte foto komt uit de beeldbank van de KRO-NCRV, is gemaakt door Linelle Deunk en ik gebruik hem omdat ik stukjes schrijf ter promotie van het programma
- Ik ga de Vierdaagse lopen! - 10/04/2026
- Wandelen is niet alleen voor boomers - 01/04/2026
- De badkamer renoveren: wat, wanneer en hoe? - 31/03/2026
Twee minuten poetsen. Vertikaal, niet dwars want dan blijft er te veel tussen de tanden in zitten. Flossen is ook niet meer zo geweldig.tegenwoordig.
Wat ook goed kan helpen is iets uit de yoga. Neem een lepel olie in je mond, grondig verdelen over àlles in je mond, even wachten en dan uitspugen en naspoelen. Heb dat lang geleden 1x geprobeerd, maar slaolie in je mond is echt smerig. Later geprobeerd met cocos-olie. Dat is echt een reininigingsmiddel, maar niet doen als je een sensitieve tandpasta nodig hebt, want die legt een laagje om je tandhalzen en dat laagje wordt finaal opgelost door de cocosolie.
Waarom hebben de dames hem niet uit de buurt van de badkamer gebonjourd, daar heeft hij dan toch niets te zoeken?
Heb je nog contact met Ingrid die in Denemarken zat?
jazeker hebben wij nog contact.
lieve groetjes van Ingrid, die niet meer in Denemarken zit maar nu in Bulgarije woont.
Leuk, doe haar mijn groetjes terug.
Tijdens de serie vond ik haar niets, maar er was een tijd dat je bij ik denk facebook? mee kon lezen zonder account en daar zagen we haar van een totaal andere kant op de boerderij. Ze waren dus beiden niet wie ze leken: de een véél leuker & opbouwend en de ander incl z’n familie nogal negatief. Pauline van Jan in Friesland bleek ook zo’n verrassing te zijn. Of nee andersom: Jan onderging door Pauline een metamorfose waarbij hij en zijn moeder toch zichzelf bleven.
Jammer dat er nu niet iets als die parallelblog of -briefwisseling tussen deelnemers. Het geeft de serie ook meer body. Ook omdat je tijdens de uitzendingen weinig meekrijgt over het dagelijkse bestaan. Alleen de theorie: dagelijks die koeien melken, periodiek maaien/schoffelen/oogsten en zo. Maar dat m moet je dan voor jezelf uitwerken.
Sinds we weten over cookies en over onbetrouwbare providers die stiekem de settings veranderen, ben ik op alleen de onvermijdelijke sociale media als Hotmail, Google en Youtube en 3 forums, waarvan 2 met account en een met alleen meeleven, om over een breed pakket onderwerpen wat te horen, om niet te vergeten dat de wereld groter en actiever dan alleen m’n directe omgeving. Dus buiten BZV en wat daaraan vastgeplakt zit, volg ik geen leuke (ex)deelnemers meer. Hier wel, omdat ik op een onbewaakt moment begon te kijken na wat aanbevelingen (leek toen ook minder ongunstig te zijn om zomaar cookies te slikken) en ik dus die cookies toch al lang beperkt geaccepteerd heb.