Hebben jullie het gezien? De Luizenmoeder? Het was toch wel hét gesprek bij de koffieautomaat gisterochtend. De Luizenmoeder is een hit in Nederland, en volgens mij kijkt vrijwel iedereen ernaar. Dit keer kwam er een onderwerp aan bod wat me best een beetje intrigeert: de curlingouder.
Curlingouder
In het NRC stond in december 2017 een artikel over de zogenoemde ‘curlingouders’. Zij proberen, net als bij het bekende (en mijns inziens totaal zinloze) spel curling, om de weg voor hun bloedjes van kinderen zo vrij mogelijk te maken, opdat deze kinderen geen hobbels tegenkomen in het leven. De aanleiding voor dit artikel was de rechtszaak die een stel ouders aanspanden tegen de basisschool van hun kind, omdat ze het niet eens waren met de klassenindeling in het nieuwe schooljaar.
Curlingouders worden op school gevreesd. Ze komen op hoge poten naar de juf en meester om zaken af te dwingen voor kun kind, waardoor het kind het makkelijker heeft. Of ouders die het huiswerk van hun kind maken. Ook langs de lijn van het sportveld zie je de curlingouder, roepend naar de scheidsrechter, en wee je gebeente als je zijn of haar kind niet uitnodigt op een kinderfeestje. Zelf moest ik ook direct denken aan Wendy van Dijk, die haar 16-jarige zoon dit weekend een brommobiel (!!) voor zijn verjaardag gaf, omdat ze bang is dat hij met een scooter zal vallen. Ik bedoel maar.
Ben ik een curlingouder?
Nu is natuurlijk de vraag, ben ik ook een curlingouder? Wel, daar hoefde ik niet eens zelf over na te denken. Neen. De NOS deed dat voor mij. Die kwamen met een artikel over de curlingouder, en zette mij, de loedermoeder, daar lijnrecht tegenover. Dank u NOS! Dat het allemaal stereotyperingen zijn begrijp ik heus ook wel, maar het is toch leuk om te kijken waar je een beetje bij hoort.
En, eerlijk is eerlijk: zelfs al ben ik loedermoeder van het jaar, ik heb ook een beetje curlingouder in me. Ik denk dat elke ouder dat heeft. Natuurlijk wil je niet dat je bloedje iets overkomt, en heb je het beste met hem of haar voor. In mijn geval ging het jarenlang niet goed op school met de kids, en kwam ik regelmatig om passend onderwijs vragen. Ik kan me voorstellen dat de juf soms dacht: ‘pffff, daar is ze weer’. Maar ja, het was wel nodig. Ben ik dan een curlingouder?
Schop onder je hol
Vroeger werden kinderen met faalangst, of kinderen die hoogbegaafd waren, aan hun lot overgelaten. Ze moesten zich ofwel aanpassen ofwel gewoon een schop onder de hol hebben. Curlingouders had je toen niet. Was dat beter? Ik denk dat er toen te weinig naar de behoefte van een kind werd gekeken. En de resultaten zien we nu: veel volwassenen die burn-out raken, geen idee hebben wie ze zijn, thuis zitten. Die schop onder de hol kan bij sommige kinderen net zijn wat ze nodig hebben, maar bij anderen zo averechts werken dat ze de rest van hun leven niets meer uitvoeren.
Ik probeer te kijken naar wat mijn kinderen nodig hebben om zelfstandige volwassenen te worden, en ze dat te leren. Natuurlijk gaat dat met horten en stoten. En eerlijk is eerlijk: ik smeer nog steeds het brood voor de middelste (12) en ik strik de veters van de jongste (11). Dat is geen curlinggedrag, dat is gewoon luiheid mijnerzijds. Ik heb geen zin om de strijd daarover aan te gaan. En ik weet dat ze het, als het echt moet, heus wel doen.
Dat noem je empathie
En soms ga ik de strijd wel aan. Als de oudste belt dat het regent en dat ik hem moet komen ophalen, omdat hij geen regenpak bij zich heeft (lees: niet wilde meenemen), dan bekijkt hij het feestelijk. Tot op heden is er nog geen kind gesmolten, ook al beweert hij dat IEDEREEN uit zijn klas dan wordt opgehaald (en het is nog zo ook). Dan is hij een avondje boos, tja, jammer.
Dat er nog steeds moeders bij het raam zwaaien in groep 4 begrijp ik, net als juf Ank, helemaal niet. Ik schuif mijn kinderen om 8.15 uur uit een auto met draaiende motor en rijd dan direct weer weg. Dat noem je empathie, heb ik gehoord bij de Luizenmoeder, en dit sterkt mijn gedrag enorm.
Met pensioen
Kortom: ik ben geen curlingouder. Ik vind het wel leuk dat de term door de Luizenmoeder bekender is geworden, en ik hoop dat elke ouder zijn of haar gedrag hierdoor weer eens tegen het licht houdt. Het zou toch leuk zijn als wij een zelfstandige, verstandige, verantwoordelijke en hard werkende generatie afleveren? Kunnen we ter zijner tijd met een gerust hart met pensioen!
De uitgelichte foto komt van de beeldbank AVROTROS/Elvin Boer.
- Ik ga de Vierdaagse lopen! - 10/04/2026
- Wandelen is niet alleen voor boomers - 01/04/2026
- De badkamer renoveren: wat, wanneer en hoe? - 31/03/2026
Geef een reactie