Balen jullie ook zo dat de zon schijnt? Ja, ik weet het heus wel. Eindelijk is die lange maand januari voorbij, en eindelijk wordt het een beetje lente. Het is langer licht en de zon schijnt dus lekker. Die fijne zon, die je huis verwarmt zodat je minder hoeft te stoken. Eigenlijk alleen maar voordelen, toch? Ja, nee. Ik zou ik niet zijn als ik niet toch iets negatiefs kon verzinnen, haha. Want leuk dat die zon schijnt, maar dan is m’n huis ineens zó vies!
Laat ik gelijk even nuanceren: het is hier niet onhygiënisch goor. Er wordt schoongemaakt. Weliswaar door iemand die daar niet goed in is, namelijk ikzelf. De schoonmaakster liet ik na de scheiding achter, en daar was ik tot nu toe dik tevreden mee. Vorig jaar was natuurlijk alles in mijn huis nog nieuw, na de verbouwing. Alles was netjes geschilderd en gestuukt en voor de verhuizing uitgebreid schoongemaakt. Ik besloot dat ik zelf wekelijks wel een rondje schoonmaken kon doen, en dat ik het geld van een schoonmaakster kon besparen.
Natuurlijk doe ik dat braaf. Nou ja, meestal dan. Ik heb een fijne robotstofzuiger die een deel voor me doet. Verder zijn de kinderen af en toe bij hun vader en ben ik veel aan het werk, wat maakt dat dit huis een stuk minder vies wordt dan het vorige, en dat ik dus best eens een weekje kan overslaan. Even wat chloor in de wc en hoppa, volgende week weer een poging tot schoonmaken. Tot nu toe werkte dat ook goed, moet ik zeggen. Tot de zon ging schijnen…
Vandaag probeer ik thuis te werken, maar bij elke stap die ik zet, word ik naar de swiffer getrokken. Want jémig, was is alles stoffig! Kijk die plinten eens, en de televisie. En wow effe serieus, hoeveel spinnenwebben zitten er tegen het plafond? En hoe lang zitten die er al? Ik heb ze werkelijk waar niet eerder gezien. Hoe meer ik om me heen kijk, hoe meer ik het principe van de voorjaarsschoonmaak snap. Ik kan dit ook namelijk niet negeren, ik móet iets doen. Ramen open, stofzuiger uit de kast en hop, aan de slag. Dan schrijf ik er later wel een blog over, heb ik toch nog gewerkt 😉
Die ramen, die zijn het ergst. In mijn vorige huis blogde ik nog lyrisch over de Kärcher Window Vac, die de kleine ruitjes daar streeploos schoonmaakte. Maar zo’n grote ruit van een doorzonwoning? Geen beginnen aan. Ik zal hier een foto delen van het raam, en dit is dus nádat ik het gezeemd heb.
Ik denk dat ik maar moet gaan accepteren dat schoonmaken gewoon mijn ding niet is. Laat mij maar gaten boren en lampen aansluiten. Ik word wel heel blij van een schoon huis, maar het geeft me niet per se voldoening om het zelf schoon te maken. Sterker nog, ik raak alleen maar gefrustreerd als er na het poetsen weer vingers op mijn zwarte keukenkastjes staan, of een koffiekring op het aanrecht. De glazenwasser is inmiddels gebeld, en tot die tijd blijkt het ook prima te werken om het gordijn gewoon dicht te doen. Of minder thuis te werken, dan heb ik er geen last van. En: ik heb een perskaart gekregen voor de Huishoudbeurs. Misschien dat ik daar geïnspireerd word om mijn leven drastisch om te gooien?
Krijg jij al schoonmaakkriebels van het lentezonnetje?
Lees hier of mijn eerste bezoek aan de huishoudbeurs een oplossing was voor dit probleem
- Zo leuk is Trier! - 03/03/2026
- Bah, wat is m’n huis vies - 24/02/2026
- Wanneer keuzes groter worden dan je plannen - 13/02/2026
Geef een reactie